Floks szydlasty

Floks szydlasty, płomyk szydlasty (Phlox subulata)
 – gatunek rośliny z rodziny wielosiłowatych (Polemoniaceae).
Pochodzi z wschodniej i północnej części Ameryki Północnej.
 W wielu krajach (również w Polsce) jest uprawiany jako roślina ozdobna.

Floks szydlasty jest byliną.
Roślina darniowa tworząca zwarte, niskie kobierce o wysokości do 10 cm.
 Ma pokładające się i silnie rozgałęzione, nagie,
 lub skąpo tylko owłosione pędy.
Liście : ulistnienie naprzeciwległe. Liście lancetowate, ostro zakończone
 (od kształtu ich końców pochodzi polska nazwa gatunkowa "szydlasty").
 Mają szerokość do 6 mm i są zimozielone.
Kwiaty promieniste, 5-krotne.
 U odmian uprawnych mają kolor od białego poprzez różowy do fioletowego.
 Płatki korony szeroko rozpostarte na boki i rozcięte na końcu.

Roślina ozdobna - dzięki temu,

 że tworzy zwartą darń jest także ważną rośliną okrywową.
 Tworzenie niskiej, zwartej darni, głęboki system korzeniowy
i duża wytrzymałość na wysychanie decydują o jego dużej przydatności 

do obsadzania skarp i murków.
 Kwitnie bardzo obficie, w okresie kwitnienia tworząc jaskrawą,

 barwną plamę w ogrodzie.
 Również po przekwitnięciu jest ozdobny, dzięki swoim jasnozielonym liściom.
 Najbardziej rozpowszechnione są odmiany o różowych kwiatach.
 Kwitnie od kwietnia do maja.

Nie ma specjalnych wymagań co do gleby, wystarcza mu zwykła ziemia ogrodowa,
 lepiej jednak rośnie na glebach przepuszczalnych i piaszczystych.
 Wymaga stanowiska słonecznego. Jest całkowicie mrozoodporny

 i dość dobrze znosi suszę.
 Jest też bardzo odporny na choroby i szkodniki.

 Największą szkodę mogą wyrządzać norniki i krety.
Rozmnażanie: przez podział bryły korzeniowej lub sadzonkowanie.
 Można to robić od wiosny do jesieni (poza okresem kwitnienia).

Nie wymaga specjalnych zabiegów pielęgnacyjnych poza odchwaszczaniem.
 Przez lato należy go zasilać nawozem wieloskładnikowym, 

a przy długotrwałej suszy podlewać.

Nie ma chyba drugiej takiej byliny,

 która by tak pięknie wiosną okrywała ziemię zimozielonymi liśćmi

 i jednocześnie dawała taką masę kwiatów, w okresie kwitnienia.

Floks szydlasty - 'Temiskaming'

Floks szydlasty - 'Calvides White'

Ukwiecając ogród przez kilka tygodni.

 Należą do tzw. piątki wiosennej podstawowych bylin.
  Łatwe w uprawie, bez specjalnych wymagań - potrzebują tylko słońca.

Uśmiech i rozświetlone słońcem pozdrowienia przesyłam...:))

Ubiorek

Ubiorek (Iberis) – rodzaj roślin z rodziny kapustowatych.
 Należy do niego ok. 50 gatunków roślin zielnych i krzewinek
występujących głównie w południowej Europie, Azji Zachodniej i Afryce Północnej.
 Gatunkiem typowym jest Ubiorek wiecznie zielony (Iberis sempervirens).
 W wielu krajach jest uprawiany jako roślina ozdobna.

Gatunki uprawiane w Polsce to:

• Ubiorek gorzki - (Iberis amara)
• Ubiorek tarczowy, Ubiorek okółkowy - (Iberis umbellata)
• Ubiorek wiecznie zielony - (Iberis sempervirens) 

 Ubiorek wiecznie zielony (Iberis sempervirens)

- gatunek rośliny z rodziny kapustowatych.
 Pochodzi z Afryki Północnej, Europy Południowej i Zachodniej Azji.
 W wielu krajach jest uprawiany jako roślina ozdobna.

Ubiorek wiecznie zielony - bylina,
 wiecznie zielona krzewinka o rozgałęzionych,

 pokładających się i nieco zwisających pędach.
Tworzy szerokie poduchowate kępy, 25-35 cm wysokości.
Silnie się rozkrzewia i tworzy szerokie kępy o średnicy nawet do 1,5 m.
Liście, lancetowate, drobne, skórzaste, ciemnozielone.
Kwiaty białe, promieniste, drobne zebrane w płaskie,

 później wydłużone, baldachowate, gęste grona.
 Typowa forma ma kwiaty białe,
istnieją jednak kultywary o kwiatach w różnych odcieniach

 różowego i różowo-fioletowego koloru.
 Kwitnie bardzo obficie przez

 kwiecień- maj-czerwiec, tworząc biały kwietny dywan.
Ubiorek wiecznie zielony ozdobny jest w czasie kwitnienia,
jak również poza tym terminem ze względu

 na formę zimozielonej krzewiastej rośliny.  

 Dobrze znosi przycinanie.
 W celu utrzymania ładnego pokroju po kwitnieniu

 należy całą roślinę przyciąć o 1/3.
 Przycięte pędy, które nie kwitły warto wykorzystać na sadzonki,
 gdyż może być rozmnażana w ten sposób lub przez podział starszych roślin.
Jeżeli po przekwitnieniu usuniemy kwiatostany,
 wówczas może na jesieni zakwitnąć ponownie, choć dużo słabiej.

 Wymaga stanowisk słonecznych i ciepłych,
(w półcieniu ma mniej zwarty pokrój,  zasycha od środka i słabiej kwitnie).
Ma niewielkie wymagania co do gleby.
 Gleba przepuszczalna, piaszczysto-gliniasta, nie za sucha, dobrze zdrenowana,
 uboga w próchnicę, o odczynie zasadowym.
 W czasie bezśnieżnych zim część nadziemna może przemarzać. 

 Rośliny mogą być atakowane przez ślimaki.
    

 Roślina stosowana do obsadzania skalniaków i murków kwietnych,
 wykorzystywana na rabatach i w formie obwódek.
 Dobrze komponuje się z innymi zimozielonymi bylinami.

Przesyłam moc majowych pozdrowień :-)))