Maj

Kwitnący maj w ogrodzie najpiękniejszy miesiąc roku!
Maj w przyrodzie i coraz obficiej pojawiające się różnobarwne kwiaty,

 zmienia świat nie do poznania.

W maju wiosna rozwinęła swój skarbiec rajskiego ogrodu,

 delikatny zapach kwiatów i muzykę pszczół.
Kwitnące drzewa owocowe w sadach i ogrodach

 słońcem rozjaśnionych zachwycają oczy.
Drzewa owocowe rozwijają swoje pąki kwiatów

 z nastaniem prawdziwie ciepłych dni.
 Trwa to krótko zaledwie kilka dni,

 ale są powodem do entuzjastycznego przywitania wiosny.
To najpiękniejsza a zarazem i najpracowitsza pora roku.

Uff...kilka dni maja były czasem bardzo pracowitym
 w tym roku  z powodu opóźnionej wiosny.
  Spokojnie teraz w oczekiwaniu na deszcz

 mogę popatrzeć na rozwijające się cuda natury.
Utrwaliłam w między czasie kilka zdjęć.
Pomyślicie sobie, że powtarzam się...

  dla mnie prawdziwa wiosna zaczyna się od kwitnących drzewek owocowych.

Czereśnia największe drzewo, 

które co roku zakwita pierwszego maja...

żal mi ściąć, owoce ma przepyszne.

Druga zakwitła opóźniona brzoskwinia

Trzecia zakwitła wiśnia też opóźniona

Śliwa Renkloda Ulena

Śliwa Węgierka Zwykła

Majowe sady

Nie wiem czy jest coś piękniejszego
niż owocowe drzewa
zwiewną szatą kwiatów odziane
jak koronkowa kreza.
Czy czar ich tak zniewala,
bo kwitną przez dni parę,
a ja gdy na nie patrzę to zapominam,
że świat nie jest rajem?
Zanurzam wzrok w ich koronach
i nie widzę nic wokół przez chwilę.
Życie nie jest bajką
lecz ja wtedy przez mgnienie
w baśni żyję.

Małgorzata Pilacińska

Pozdrawiam wszystkich... pięknie, majowo:))

Bergenia

Bergenia grubolistna (Bergenia crassifolia)
jest rośliną wieloletnią należącą do rodziny skalnicowatych (Saxifragaceae)
 rosnącą w stanie dzikim w środkowo-wschodniej Azji,
 na terenie Rosji, Mongolii i Chin.

 W Polsce uprawiana jest jako zimotrwała roślina ozdobna.
 Naturalnie występuje na skalistych zboczach gór.

 W Polsce uprawiana najpopularniejsza jest

 Bergenia cordifolia, sercowata, zwana także sercolistną.

 Bergenia jest częściowo zimozieloną byliną,
 osiągającą w czasie kwitnienia wysokość,
 w zależności od odmiany, od 30 do 50 cm.
Część podziemną stanowi grube kłącze z korzeniami,
 które dorastają nawet do kilku metrów długości.
 Bylina posiada duże, grube i prawie okrągłe w zarysie,
 ciemnozielone liście,osadzone na grubych, mięsistych ogonkach liściowych,
 które jesienią częściowo czerwienieją.

Pędy kwiatostanowe zakończone są z blado-lub ciemnoróżowymi kwiatami,
istnieją gatunki o innym kolorze, np. białym.
 Pojawiającymi się wczesną wiosną od marca do maja.
 Kwiaty zebrane są w duże wiechowate kwiatostany, nadają się do cięcia.
Bergenia sercowata może rosnąć w każdym miejscu,
 także w głębokim cieniu i na każdej glebie.
 Przystosowuje się do każdej gleby według zasady
 "im więcej słońca tym więcej wilgoci".
 Najlepiej rośnie na glebie żyznej, średnio wilgotnej lub wilgotnej.
 W miejscu słonecznym lepiej kwitnie.
Bergenia może być sadzona pojedynczo lub w grupach.
Bylina może być zastosowana również do 

okrywania powierzchni pod dużymi drzewami,
 jak również do obsadzania brzegów wód pod warunkiem,
 że miejsce nie będzie zbyt bagienne.
 Roślina efektownie prezentuje się w towarzystwie krzewów, jak i bylin.
 Nadaje się zarówno na skalniak i rabatę.
 

 Surowcem leczniczym bywają zarówno liście jak i organy podziemne bergenii.
 W organach podziemnych składających się głównie

 z kłączy występują głównie garbniki,
 flawonidy i pochodne kumaryny.
 Silne działanie przeciwutleniające wyciągów z kłączy
 wiązane jest miedzy innymi z występującymi w nich katechinami.
 Wyciągi zarówno z kłączy jak i z liści wykazują działanie przeciwzapalne,
 przeciwbakteryjne i przeciwbiegunkowe.
 Stosowane są one w chorobach dróg moczowych i przewodu pokarmowego,
 a także jako środek podnoszący odporność organizmu.

Pozdrawiam wiosenne wszystkich... życząc pełnego słońca i radości.:))