Seler zwyczajny

Selery zwyczajne (Apium graveolens) – 

gatunek rośliny należący do rodziny selerowatych.
 Zwyczajowo nazywany bywa selerem zwyczajnym.

W stanie dzikim rośnie w Europie, Azji Zachodniej i Środkowej,

 na Kaukazie, w Afryce.
 Rozprzestrzenił się także gdzieniegdzie poza obszarem swojego

 rodzimego występowania.
W Polsce w stanie dzikim tylko na wyspie Uznam.
 Jest uprawiany w wielu rejonach świata.

Łodyga osiąga wysokość do 1 m (kwitnąca).
Korzeń bulwiasty, spichrzowy.
Liście błyszczące, zazwyczaj 3-sieczne, częściowo pierzaste,

 z ząbkowanymi krawędziami na długich nagich łodygach.
Kwiaty drobne, bladożółte, zebrane w kwiatostany

 (forma baldachu złożonego bez pokryw oraz pokrywek), złożone z 6 do 12 szypuł.
Owoc rozłupki.
Roślina dwuletnia. Kwitnie od lipca do września.
 Halofit rosnący na nadmorskich łąkach i terenach podmokłych,

 a także solniskach w głębi lądu.

Odmiany botaniczne:

• seler typowy (Apium graveolens) – odmiana dziko rosnąca
• seler naciowy (Apium graveolens) – w uprawie, czasami dziczejący
• seler liściasty (Apium graveolens) – tylko w uprawie
• seler korzeniowy (Apium graveolens) – tylko w uprawie

Seler korzeniowy jest rośliną klimatu umiarkowanego, 

wymaga do wzrostu temperatur od 15 °C do 18 °C.
Pod uprawę selera starajmy się przeznaczyć glebę jak najlepszą, żyzną, 

dobrze utrzymującą wodę,
próchniczą i zasobną w składniki pokarmowe.
Jesienią najlepiej zastosować obornik lub kompost

 a wiosną nawozy mineralne np.:  Azofoska

Seler ze względu na długi okres wegetacji oraz konieczność sadzenia

 po ustąpieniu okresu chłodów,
jest uprawiany wyłącznie z rozsady.
Rozsadę sadzi się od maja do czerwca, 

uzyskując seler do zbioru aż do końca jesieni.
Seler dobrze rośnie po roślinach strąkowych, 

dobrze się czuje w sąsiedztwie pora, pomidora, cebuli i fasoli.
Rośliny selera działają odstraszająco na bielinka kapustnika.
Seler trzeba regularnie podlewać, szczególnie w okresie suszy.
Zbiór roślin z nacią odbywa się już po 6-8 tygodniach od posadzenia.
Do przechowywania korzenie zbiera się w październiku.

 Korzeń selera zawiera duże ilości błonnika, 

soli mineralnych, witaminy z grupy B , K oraz C i  A.
Liść selera zawiera dużo karotenów i witaminy C

 oraz witamin z grupy B a także witaminę E.
Korzenie, liście i nasiona zawierają olejki eteryczne, 

nadające im charakterystyczny aromat i smak,
pobudzające trawienie i apetyt jak również działające lekko moczopędnie,

 uspokajająco i odtruwającą.
Zapobiegając również miażdzycy, artertyzmowi, otyłości, 

jak też zmniejszają wysokie ciśnienie krwi,
dzięki występowaniu w roślinach psoralenu ma on działanie przeciwnowotworowe.
Aromatyczne liście świeże lub suszone wykorzystywane są głównie

 jako dodatek do zup i sosów.
Korzeń jest elementem włoszczyzny do przygotowania bulionu z warzyw,
soków wielowarzywnych, sałatek i surówek.

Polecam: http://linemed.pl/nhealth_guide/details/cId,10,id,588

W warzywie jest dwa razy więcej witaminy C niż w owocach cytrusowych.
 Wśród warzyw korzeniowych zawiera najwięcej fosforu, 

zawiera również dużo wapnia, potasu oraz cynku.
 

 Pozdrawiam serdecznie wszystkich...,miłego weekendu życzę-:))

Kompozycja czerwona

Kompozycja czerwona.

 Rośliny jednoroczne.
 Wysokość roślin 30-60 cm.
 Kwitnie od czerwca do października.
 Warunki uprawy:

 Wysiew nasion w marcu - kwietniu do półciepłego inspektu.
Na miejsce stałe wysadzać w połowie maja.
Można wysiewać w maju wprost do gruntu.
Stanowisko: Słoneczne. Rośnie dobrze na każdej glebie.
Zastosowanie: Na rabaty i kwiat cięty.

Kompozycję czerwoną tej firmy wysiałam wprost do gruntu!
Z tej torebki nasion zakwitły takie czerwone kwiatki :

 Wilec purpurowy (Ipomoea purpurea) –

 gatunek roślin zielnych należący do rodziny powojowatych.
 W Polsce uprawiany jako roślina ozdobna.
Pnąca się, owijająca się wokół podpór. Osiąga wysokość do 3 m.
Kwiaty w kształcie szeroko rozwartego kielicha, o średnicy do 4 cm.
 Mają kolor u różnych odmian od białego poprzez różowy,

 purpurowy,purpurowofioletowy niebieski do fioletowego.
Roślina ozdobna służąca do okrywania ogrodzeń, balkonów, altan.
 Można go uprawiać w zwykłej ziemi ogrodowej,

 jednak lepiej rośnie w wapiennej i żyznej ziemi.
 Wymaga stałego podlewania.

 Dobrze rośnie w słońcu, ale może też rosnąć w półcieniu.

Groszek pachnący (Lathyrus odoratus) –

 gatunek rośliny rocznej wywodzący się z rejonu śródziemnomorskiego (Sycylia),
 rozprzestrzeniający się także w innych rejonach i w wielu krajach uprawiany.
 W Polsce wyłącznie w uprawie jako roślina ozdobna.
 Łodyga kanciasta, wiotka, osiągająca od 1 do 2 m wysokości,

 w górnej części oskrzydlona.
Liście złożone z jednej pary eliptycznych listków.
 Niektóre liście przekształcone w wąsy czepne za pomocą

 których roślina chwyta się podpór.
Kwiaty zebrane w 1–3 kwiatowe grona.

 Kwiaty motylkowe o średnicy od 3 do 4 cm, silnie pachnące;
 o barwach białej, żółtej, różowej, pomarańczowej, niebieskiej.
 Uprawiany jest na rabatach i na kwiat cięty, na altanach, balkonach, pergolach.
 Idealnie nadaje się na osłonę dobrze oświetlonych ścian i ogrodzeń.

Rącznik pospolity (Ricinus communis) – 

gatunek rośliny należący do rodziny wilczomleczowatych.
Pochodzi z Afryki, obecnie rośnie dziko w całej północnej Afryce i Sardynii.

W naszych warunkach osiągają od 2 do 3 m wys. 

W strefie tropikalnej osiąga wysokość około 10 m,
 przybierając pokrój dużego krzewu lub małego drzewa o zdrewniałych pędach,

 silnie rozgałęzionych.
W klimacie tropikalnym jest rośliną wieloletnią – krzewem lub małym drzewem.
 W klimacie śródziemnomorskim rącznik

 często zachowuje się jak bylina tracąca część nadziemną.

Zimuje tylko korzeń. W Polsce przemarza zimą.
 Należy do silnie trujących.

 Jej nasiona zawierają rycynę śmiertelną dla człowieka

 w dawce powyżej 0,2 g – ilości zawartej w trzech nasionach rącznika.

 Roślina uprawiana na całym świecie w celach ozdobnych,

 głównie ze względu na ładny pokrój, duże i zdrowo wyglądające liście,

 bujny wzrost oraz ładne owoce.

 Jej uprawa jest jednak niebezpieczna ze względu na silnie trujące właściwości.
W ogrodzie używany jest jako naturalny repelent przeciw kretom i turkuciom.
 W Polsce jest uprawiany jako roślina jednoroczna poprzez wysiew nasion.

 Jest bardzo wrażliwy na przymrozki (siewki marzną przy -1 °C).

Pozdrawiam ciepło...miłego nowego tygodnia życzę-:))