Kocimiętka

Kocimiętka (Nepeta) –

 rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych.
 Rodzaj obejmuje ponad 200 gatunków pochodzących z umiarkowanych

 stref Europy i Azji oraz gór Afryki.
 Szczególna różnorodność gatunków występuje

 w rejonie śródziemnomorskim i na wschód aż do Chin.
 Niektóre gatunki rozpowszechniły się na nowych obszarach,

 w tym zawędrowały do Ameryki Północnej.

 

Gatunkiem typowym jest Nepeta cataria - Kocimiętka właściwa.
 Występuje w Ameryce, Azji i Europie. W Polsce gatunek niezbyt pospolity.

Bylina, hemikryptofit, chamefit. Rośnie na glebach mineralnych,

 na stanowiskach osłonecznionych i lekko zacienionych.
 Można ją spotkać na poboczach dróg, w ruinach, w zaroślach,

 przy zabudowaniach i płotach oraz na polach uprawnych (chwast).
Roślina zielna o przyjemnej, cytrynowej woni,

 kwitnie biało lub różowo od czerwca do sierpnia.
Liście wydzielają miętowo-cytrynowy zapach,
 który przyciąga koty (stąd nazwa –

 koty baraszkując w tej roślinie bardzo często doszczętnie ją niszczą).
Roślina miododajna -  przyciąga nie tylko pszczoły ale i inne owady.
 Roślina występuje też pod nazwą nepeta,

 która pochodzi od rzymskiego miasta Nepi.
 Rzymianie uprawiali ją w swoich ogrodach i używali jako przyprawy

 do potraw oraz do celów leczniczych.

 

Kocimiętka Mussina (Nepeta mussinii) – efemerofit –

 gatunek roślin obcego pochodzenia,
 który przypadkowo został zawleczony i – zwykle przejściowo –

 występuje we florze danego kraju lub obszaru.
Występuje w stanie dzikim w Polsce.

Aromatyczna bylina ozdobna pochodząca z Zakaukazia i Azji Mniejsze,

 u nas uprawiana w ogrodach.
Tworzy gęste kępy 25-30 cm wysokości.
 Kwitnie od maja do września.

 Kwiaty ma fioletowe lub niebieskie, liście szarozielone.
 Lubi stanowisko słoneczne. Dobrze rośnie na każdej glebie.
 Doskonała jako roślina wypełniająca na dużych rabatach bylinowych,
 ze względu na dekoracyjne ulistnienie przez cały okres wegetacyjny,
 również do ogrodów skalnych. Rozmnaża się ją przez podział rozrośniętych kęp.

Chociaż mamy już listopad - nie zakończyła kwitnienia:

Kocimiętka skutecznie odstrasza także niektóre owady:

 muchy bolimuszki kleparki, muchy domowe, komary i karaczan.

Pozdrawiam... życzę miłego i pogodnego weekendu -:)).

Szafran uprawny, krokus jesienny

 Szafran, krokus (Crocus) – rodzaj roślin z rodziny kosaćcowatych.
 Należy do niego ponad 80 gatunków.
 Gatunkiem typowym jest szafran uprawny
(krokus uprawny, szafran siewny, łac. Crocus sativus).
Pochodzi prawdopodobnie z południowo-wschodniej Europy lub Azji Mniejszej.
 Nieznana jest jego forma dzika.

Bylina o wysokości do 15 cm.
Łodyga- bulwocebula o średnicy ok. 2 cm, pokryta siateczkowatą „łuską”.
Liście 6–9 równowąskich liści, ciemnozielonnych z dwoma białymi pasami,
 wyrastającymi wczesną wiosną, tworzącymi przyziemną rozetę

 (liście odziomkowe).
Kwiaty lejkowate o średnicy do 4 cm, wysokości
 ok. 10 cm (wraz z rurką) w różnych odcieniach fioletu,
 i 6-płatkowym okwiecie, z trzema pręcikami
i z charakterystycznym dla gatunku słupkiem
o długiej szyjce zakończonym trójdzielnym,
ciemnopomarańczowym znamieniem.

W Polsce kwiaty pojawiają się w stanie bezlistym w połowie września,
 a na południu, gdzie znajdują się główne miejsca uprawy,
 w październiku i listopadzie.
Jest często uprawiany w przydomowych ogródkach na rabatach i skalniakach.
 Preferuje stanowiska nasłonecznione,
 gleby lekkie, przepuszczalne, o odczynie neutralnym lub lekko kwaśnym.
 W uprawie rozmnażany jest tylko wegetatywnie.
Krokusy jesienne są delikatniejsze od krokusów wiosennych;
 ich cienkie, prawie białe łodyżki czasem uginają się pod ciężarem kwiatów.
 Można je sadzić nawet do października, potrafią kwitnąć aż do połowy grudnia.
 Cebulki spokojnie mogą pozostać w ziemi przez kilka lat,
gdyż nie rozrastają się tak szybko, jak krokusy wiosenne.

Krokus okazały, szafran okazały - ( Crocus speciosus)
W naturze występuje w rejonie Morza Czarnego i Azji Środkowej.
 U nas kwitnie jesienią, we wrześniu-październiku/listopadzie.
 Kwiaty w pełni potwierdzają epitet gatunkowy,

 są duże (5-6 cm średnicy) z długimi rurkami kwiatowymi,
 u formy typowej niebieskofioletowe z wyraźnymi ciemnymi żyłkami.
 Liście są stosunkowo szerokie, tworzy je po kwitnieniu, dopiero wiosną.

Jesienna niespodzianka ( zapomniałam, że sadziłam dawno temu )

Od wieków hoduje się szafran uprawny.
Zbiera się znamiona wraz z częścią słupka, stanowiące właściwą przyprawę.
Wysuszone znamiona szafranu uprawnego używane są jako przyprawa.
Przyprawa służy do nadawania smaku, aromatu i barwy sosom,
 zupom i potrawom z ryżu.
 Ten żółty proszek jest najdroższą przyprawą na świecie.

Pozdrawiam ... wspaniałego i słonecznego weekendu życzę-:)).