Niezapominajka

Niezapominajka (Myosotis) -

rodzaj roślin należący do rodziny ogórecznikowatych.
 Zwyczajowo nazywanych niezabudką. 

Rodzaj obejmuje ok. 50 gatunków roślin zielnych, 

zarówno jednorocznych, dwuletnich, jak i bylin.
 Występują one w stanie dzikim w umiarkowanych strefach Europy, Azji, Ameryki Północnej, Ameryki Południowej, Australii i Afryki.

 

Niezapominajki w Polsce w naturalnych siedliskach 

występują w miejscach bardziej wilgotnych, a nawet bagiennych.
Niebieskie  kwiatuszki niezapominajek możemy spotkać

 w lasach liściastych i mieszanych, na łąkach oraz w górach.

Do najczęściej spotykanych gatunków należą;

 

•  niezapominajka błotna (Myosotis palustris)

• niezapominajka polna(Myosotis arvensis)

• niezapominajka piaskowa (Myosotis stricta)
• niezapominajka pagórkowa (Myosotis ramosissima)
• niezapominajka skąpokwiatowa (Myosotis sparsiflora)
• niezapominajka różnobarwna(Myosotis discolor)
• niezapominajka rozłogowa( Myosotis decumbens)

• niezapominajka darniowa( Myosotis caespitosa)
• niezapominajka górska (Myosotis nemorosa)
• niezapominajka wczesna (Myosotis praecox)
• niezapominajka alpejska (Myosotis alpestris)
• niezapominajka leśna (Myosotis sylvatica)

 
Niezapominajka leśna (Myosotis sylvatica) - w ogrodnictwie roślina ogrodowa.
Bylina, często uprawiana w ogrodach jako roślina  dwuletnia.
 Roślina o krzaczastym pokroju i wzniesionych pędach.
 Liście podłużne, lekko owłosione, ciemnozielone, tworzące rozetę.
Kwiaty drobne, pojedyncze, niebieskie, białe lub różowe zebrane w luźne grona,
pojawiają się na końcach łodyg w maju i czerwcu.
Kwitnie od dołu ku górze i wydłuża się wraz z coraz wyżej rozwijającymi się kwiatami.
Mimo iż jest to roślina dwuletnia, to gdy się zadomowi w ogrodzie, 

sama chętnie i obficie się rozsiewa.
 Doskonała wczesnowiosenna roślina do uprawy na rabatach w ogrodach skalnych i doniczkach, nadaje się również na kwiat cięty.
 

 

 

 

 Niezapominajki to mało wymagające rośliny,
 które posadzone na żyznej ziemi w lekkim półcieniu nie wymagają 

żadnych zabiegów pielęgnacyjnych.

 Pozdrawiam serdecznie i miłego weekendu  życzę:)

Tulipan ogrodowy

Tulipan ogrodowy (Tulipa hybr.) -

  oznaczona przez Linneusza jako gatunek (Tulipa gesneriana) 

roślina z rodziny liliowatych.
 W rzeczywistości nie jest to gatunek, lecz grupa mieszańców różnych gatunków i obecnie mieszańce te oznaczane są jako
Tulipan + nazwa odmiany. Tulipa + nazwa odmiany (np. Tulipa `Cantor`).
Obecnie uprawiane tulipany ogrodowe pochodzą od gatunków: T. gesneriana, T. graveolens, T. fosteriana, T. greigii i innych.
 Dzisiaj już nie sposób ustalić ich pochodzenia i dlatego określane są wspólną nazwą jako tulipan ogrodowy.
 Oprócz mieszańcowego tulipana ogrodowego wprowadzane są do uprawy również inne, niemieszańcowe gatunki tulipanów.

Tulipany należą do roślin cebulowych.
 Cebule wysadza się do ziemi jesienią,

 wiosną cebula wydaje nadziemne organy rośliny.
Łodyga - wzniesiona, prosta, gruba i sztywna, o wysokości do 80 cm.
 Liście duże, bezogonkowe, eliptyczno-lancetowate, pokryte woskowym nalotem.
 Jest ich zazwyczaj 3–5, najniższy i największy wyrasta bezpośrednio z cebuli, 

pozostałe z dolnej części łodygi.
Kwiaty duże, osadzone są pojedynczo w szczytowej części łodygi, 

w rozmaitych kolorach, od białych po żółte,
 czerwone do fioletu w różnych ich odcieniach. 

Kwiaty te mogą być jednobarwne, lub dwubarwne.

 Trudno wyobrazić sobie wiosenny ogród bez tulipanów.
Większość z nich właśnie teraz pokazuje swoje ponadczasowe piękno.
Kwiaty te występują w bardzo wielu kolorach;

Tulipan  Triumph - Holland Beauty
Kolor: liliowo-różowy
Odmiana rosnąca dość silnie. Tworzy jeden duży, prosty kwiat.

 Tulipan wielokwiatowy Mix (Tulipa Multiflora)

 Tulipany z większą ilością kwiatów na łodydze w mix kolorów.

 Wysokość: 40-50 cm

 Tulipa Colour Spectacle - (czerwonożółty)

 Tulipa Antoinette - (żółte)

  Kwitnienie: V.

Tulipany są roślinami światłolubnymi.
Roślina nie ma specjalnych wymagań co do gleby, 

najlepiej jednak rośnie na próchnicznej glebie o odczynie obojętnym ,
 lekko kwaśnym lub lekko zasadowym.
Sadzenie najlepiej przeprowadzić pomiędzy wrzesień/październik.
Rozmnażanie.

Głównie przez cebule przybyszowe wytwarzane na macierzystej cebuli.

 Choroby i szkodniki

• fuzarioza objawiająca się żółknięciem liści i więdnięciem rośliny.

• inne choroby grzybowe (szara pleśń, penicilloza).

• liczna grupa chorób wirusowych objawiająca się nekrotycznymi i chlorotycznymi zmianami na liściach, żółknięciem liści.

 Brak skutecznego sposobu leczenia. Rośliny należy zniszczyć.

• niszczyk zjadliwy – drobny nicień żerujący w glebie na cebulach.

 Objawy: liście skręcają się i są żółtozielone, kwiaty zielone i zniekształcone,

 cebule miękkie i gąbczaste.
 Szkodnik kwarantannowy, zwalczanie praktycznie niemożliwe, 

cebule należy zniszczyć

• nornik zwyczajny i mysz zaroślowa wyjadające cebule.

 Pozdrowienia wiosenne i miłego dnia :)