Fasola ozdobna

Fasola (Phaseolus) –

 rodzaj roślin jednorocznych i bylin należący do rodziny bobowatych.
 Naturalnie występują w Ameryce Południowej i Północnej.
Rodzaj obejmuje co najmniej od ok. 36 do 96 gatunków.
Liczne gatunki zostały rozpowszechnione w uprawie na całym świecie 

po odkryciu Ameryki przez Krzysztofa Kolumba,
 przy czym większość w strefie tropikalnej.
 Rośliny z tego rodzaju należą do ważniejszych roślin uprawnych w skali świata.
 W klimacie umiarkowanym, w tym w Europie i Polsce,
 najważniejsze znaczenie użytkowe mają dwa gatunki –

 fasola zwykła i wielokwiatowa.

 Fasola wielokwiatowa,

fasola ozdobna (Phaseolus coccineus) –
 gatunek roślin jednorocznych należący do rodziny bobowatych.
Fasola ozdobna dzięki długiemu kwitnieniu i tworzeniu gęstej ściany liści.
 Kwiaty czerwone, w odmianach także białe lub dwukolorowe.
 Często uprawiana jako warzywo dla swoich dużych i odżywczych nasion.
 Istnieje wiele kultywarów różniących się m.in kolorem i wielkością nasion.
 Najczęściej uprawianą odmianą wśród odmian warzywnych

 jest 'Piękny Jaś' o bardzo dużych białych nasionach.

Jednoroczne silnie rosnące pnącze siane w maju wprost do gruntu, 

punktowo, po kilka nasion (duże nasiona).
Fasola jest pnączem o wijących się pędach i dorasta do 4 m wysokości.
Liście: duże, trójlistkowe.
Kwiaty:barwy czerwonej lub białej z 10 pręcikami (9 zrośniętych i jeden wolny)

 oraz jednym słupkiem.
 Rozpoczyna kwitnienie od czerwca lub lipca aż do końca sezonu wegetacyjnego,
 z tym że jako roślina ciepłolubna obficiej tylko w najcieplejszej części lata.
Owoc: szorstki strąk, szeroki i płaski, łukowato wygięty, o dużej ilości włókien.
Nasiona: duże, kształtu nerkowatego, zwykle białe.
Nasiona dojrzewają na przełomie września i października.

  Roślina dość odporna na choroby i niesprzyjające warunki atmosferyczne.
Wymaga pełnego słońca i ciepłego stanowiska.

 Gleba żyzna, ciepła, dostatecznie i stale wilgotna; nie znosi suszy i zalewania.
 Najczęściej używana do okrywania wysokich płotów, altan, pergoli,

 do tworzenia osłon na balkonach i tarasach.

Łupiny fasoli wielokwiatowej są używane w leczeniu cukrzycy,

 artretyzmu oraz w chorobach reumatycznych.

 Pozdrawiam ciepło i życzę dnia pełnego pogodnych myśli:).

 

Motyle w ogrodzie (część 3)

Rusałka pokrzywnik (Aglais urticae) –

 gatunek motyla z rodziny rusałkowatych.
Jest motylem pospolitym.
 Można go spotkać na nasłonecznionych leśnych polanach, leśnych drogach,

 łąkach, w ogrodach oraz terenach ruderalnych.

 Skrzydła intensywnie zabarwione, czerwonoceglaste. 

Skrzydła przedniej pary mają liczne żółte i czarne plamy.
 Tylne, bliżej tułowia mają ciemną jednolitą barwę.
 Obrzeża skrzydeł są niebiesko-czarne z białymi plamkami.
 Długość przedniego skrzydła wynosi około 2,5 cm.

Gąsienice są smukłe. 

Na przemian występują żółto-zielone (cieńsze) i czarne pasy wzdłuż boków ciała.
 Żerują w gromadzie na pokrzywie zwyczajnej.

Rusałka pokrzywnik zimuje w jaskiniach, na poddaszach w piwnicach.
 W sprzyjających temperaturach zaczyna być aktywna w marcu.
 W ciągu roku wydaje od dwóch do trzech pokoleń.

Rusałka pokrzywnik

Mieniak strużnik (Apatura ilia) - owad z rzędu motyli.
Typowe siedliska tego motyla to lasy liściaste i mieszane.

Przepoczwarczenie następuje w czerwcu. 

Poczwarki przyczepione są do spodu liści.

Owady dorosłe można spotkać od końca czerwca do początku sierpnia.
 W odróżnieniu od większości motyli dziennych

 mieniaki strużniki żywią się nie nektarem,
 ale sokiem wyciekającym z ran na drzewach i płynami 

zawartymi w gnijących substancjach.
 Stożkowe żeberkowane jaja są składane przez samice pojedynczo, na wierzchu liści pokarmowych gąsienic.

 Gąsienice są zwężone z obu końców, intensywnie zielone.
 Posiadają charakterystyczne 

różki upodabniające je do bezskorupowych ślimaków.
 Żerują od sierpnia. Roślinami żywicielskimi są topole

 (topola czarna i osika) i wierzby.
 Gąsienica jest formą zimującą i wiosną kontynuuje żerowanie.

 Skrzydła o rozpiętości 60-70 mm.
 Skrzydła samca są z wierzchu czarno-brunatne,

 z liliowym połyskiem, samicy szaro-brunatne, bez połysku.
 Na wierzchu przednich skrzydeł czarna plamka (z pomarańczową obwódką),

 na tylnych skrzydłach biała przepaska.

Mieniak strużnik

Rusałka admirał (Vanessa atalanta) –

 gatunek motyla z rodziny rusałkowatych (Nymphalidae),
 obejmujący zasięgiem występowania Palearktykę oraz Amerykę Północną.
 Jeden z najpiękniejszych motyli polskich.

 Gatunek ten należy do motyli wędrownych, 

które znalazły się w Europie Środkowej w wyniku wędrówki z południowego wschodu.
 Motyla tego spotykamy najczęściej na przejrzałych owocach opadłych z drzew,

 na kwitnących drzewach i innych kwiatach.
 Składa jaja na pokrzywach. 

Nowe pokolenie najczęściej wędruje na południe w rejon Morza Śródziemnego,

 dokonując przelotów na wysokości do 2000 m.
 Część osobników zimuje w Polsce.

Rozpiętość skrzydeł ok. 6 cm.

 Na przedniej parze czarnych skrzydeł widnieje czerwona,

 skośna przepaska, na tylnej czerwony pasek brzegowy.
 Spodnia strona skrzydeł ma brązowo-żółty wzór,

 co umożliwia motylowi dobre maskowanie się.
 Rusałkę admirała obserwujemy od kwietnia do listopada o ile jest jeszcze słonecznie; wydaje 2 pokolenia.
Unika otwartych przestrzeni. 

Preferuje : ogrody, sady, brzegi lasów i parki.

Rusałka admirał

Pozdrawiam...miłej niedzieli i udanego nowego tygodnia życzę:).