Trzmielina (Euonymus)

Trzmielina (Euonymus) –

 rodzaj krzewów z rodziny dławiszowatych.
 Czasem występują w formach drzewiastych.
 Znanych jest około 120 gatunków,
z czego w Polsce dziko wstępują 2 gatunki;

•  trzmielina brodawkowata (Euonymus verrucosusa)

• trzmielina pospolita(Euonymus europaea)

 Niektóre gatunki to uprawiane krzewy ozdobne;

•  trzmielina wielkoowocowa (Euonymus latifolia)

• trzmielina Fortune'a ( Euonymus fortunei)

• trzmielina japońska (Euonymus japonicus)

• trzmielina oskrzydlona (Euonymus alatus)

• trzmielina niska (Euonymus nanus)

• trzmielina ostrolistna (Euonymus oxyphyllus)

• trzmielina płaskoogonkowa (Euonymus planipes)

Trzmielina Fortune’a, trzmielina pnąca (Euonymus fortunei) – 

gatunek krzewu z rodziny dławiszowatych (Celastraceae).
 Pochodzi z Japonii, Chin i Korei,

 do Europy została sprowadzona na początku XX wieku.
 W Polsce jest uprawiana jako roślina ozdobna, 

bywa też używana jako roślina okrywowa.
Gatunek wykazuje cechy pośrednie między krzewem a pnączem.
 Pędy trzmieliny pnącej mają niewielkie zdolności wspinania się,

 ale rośliny sadzona przy pniach drzew, ogrodzeniach,
 kamieniach lub innych podporach wypiętrzają się i opierają o nie, 

dorastając do 2 m wysokości.
 Rośliny sadzone swobodnie, na płaskim terenie, dorastają do 20-30 cm wysokości.

 Liście zimozielone, skórzaste.

 Mają długość do 6 cm, są jajowate lub eliptyczne, na górnej stronie błyszczące.
 Jesienią i zimą liście przebarwiają się na purpurowy kolor.
Kwiaty drobne, niepozorne, zebrane w gęste kwiatostany. 

Kwitnie w lipcu, jednak u nas rzadko zakwita.

 U młodych roślin należy lekko przycinać końce pędów,

 przez co będzie się ładniej zagęszczać.

 Może rosnąć w półcieniu, ale najładniej wybarwia się w pełnym słońcu.

 Najlepsza jest żyzna, próchniczna i stale lekko wilgotna gleba.

 Odmiany uprawne (Kultywar);

 Trzmielina Fortune'a 'Emerald Gaiety'

 Zimozielony, płożący krzew, ze ścielącymi się pędami.
Na otwartym terenie osiąga wys. 0,25 m.

 Liście zielone, otoczone białym marginesem.
 Toleruje stanowisko od słonecznego do pełnego cienia

 oraz wszystkie próchniczne gleby ogrodowe.
 Może rosnąć pod koronami dużych drzew. Tworzy zwarte dywany.
 W osłoniętych miejscach może wspinać się na drzewa,

 ściany, kamienie do ok. 2 m wys.

Trzmielina Fortune'a 'Sunspot'

Niski, ścielący się krzew, tworzący kobierce o wys. 0,2-0,3 m.
 Liście nie opadające na zimę, z żółto złocistym paskiem wzdłuż osi liścia,

 na zewnątrz lśniąco ciemnozielone.
Toleruje wszystkie żyzne, uprawne gleby ogrodowe.
 Może rosnąć pod koronami dużych drzew, chociaż toleruje także słońce.

  

 Trzmielina Fortune'a  'Emerald'n'Gold'

 Zimozielony, niski krzew o pokroju wyprostowanym.
 Może osiągnąć 0,4 m wys. i podwójną szerokość.
 Liście ciemnozielone, z dominującym żółtym marginesem.
 Stanowisko od słonecznego do pełnego cienia.
Toleruje wszystkie uprawne gleby ogrodowe.
 Może rosnąć pod koronami dużych drzew i wspinać się na nie do ok. 3 m wys.

Roślina nie jest wybredna w stosunku do podłoża, toleruje większość uprawnych gleb ogrodowych zasobnych w wodę, ale nie podmokłych.
 Świetnie znosi przycinanie i formowanie.

 Zabieg ten sprzyja tworzeniu nowych pędów, 

zagęszczeniu krzewów i utrzymaniu zwartego pokroju.
 W przeciwieństwie do gatunków o liściach sezonowych, 

trzmielinę pnącą rzadko atakują szkodniki.
 Niekiedy zdarza się, że po zimie wierzchołkowe pędy ulegają porażeniu przez

 szarą pleśń lub przemarzną, należy je wtedy przyciąć.

 To tylko listopad -  zjawisko meteoropatii ,

mimo wszystko, życzę pogody ducha i  ciepło pozdrawiam:-).

Ketmia (Hibiscus)

Ketmia (Hibiscus)

 nazywana także hibiskusem (spolszczenie nazwy łacińskiej) –
 rodzaj krzewów i roślin zielnych z rodziny ślazowatych.
 Należy do niego ok. 220 gatunków pochodzących z obszarów o ciepłym klimacie.

 Do rodzaju tego należą zarówno małe drzewa, krzewy jak i rośliny zielne.
 Liście mają rozmaite kształty od prostych kolistych do lancetowatych z ząbkowanym zakończeniem brzegów liścia.
 Kwiaty są duże i wyraziste, trąbkowate, z pięcioma płatkami, 

w kolorach od różowego poprzez czerwone do żółtego o szerokości 4-15 cm.
 W środku kwiatu znajduje się prętosłup.

 W strefie umiarkowanej najczęściej spotyka się gatunek 

Hibiscus syriacus (znany jako Róża Althei czy Róża Szarona).
 W rejonach tropikalnych najczęściej spotykanym gatunkiem jest 

Hibiscus rosa-sinensis.

 Gatunkiem typowym jest Hibiscus syriacus.
Ketmia syryjska (Hibiscus syriacus), nazywana także ślazowcem syryjskim,

 ślazem drzewnym, poślubnikiem syryjskim –
gatunek krzewu z rodziny ślazowatych. 

Pochodzi z Chin i Tajwanu.
 Jest uprawiany w licznych rejonach świata.

 Krzew sztywno wyprostowany,dorastający do 1,5 - 3 metrów wysokości.
Liście jajowatoklinowate lub romboidalne, trójklapowe,

 grubo ząbkowane koloru szarozielonego,późno pojawiające się na wiosnę.
Kwiaty duże, dzwonkowate, osadzone pojedynczo w kątach liści, 

kieliszek 6-7-płatkowy, 5-działkowy,korona (do 6 cm średnicy),
5 płatków koloru od białego do fioletowego, liczne pręciki zrośnięte w rurkę,

 słupek jeden.
Kwiaty bardzo efektowne, podobne do kwiatów malwy, żyją tylko jeden dzień.
 Liczba pąków jakie są produkowane przez krzew zapewniają obfite i długotrwałe kwitnienie od lipca do października.
Owoc: torebka.

 Roślina często sadzona w ogrodach o kwiatach półpełnych, pełnych,

 w kolorach białym, różowym, czerwonym lub fiołkowym.
 Jest najbardziej odpornym na mróz gatunkiem ketmi

 (strefy mrozoodporności 5-10).

 Kwiat hibiskusa ma właściwości obniżające ciśnienie krwi,

 a polisacharydy wzmacniają odporność organizmu.
 Działa on też kojąco, przeciwzapalnie oraz łagodzi podrażnienia, 

uważa się także, że wzmacnia wątrobę.
 Ma przyjemny kwaskowaty smak i piękny, czerwony kolor.
 Hibiskus (kwiat malwy sudańskiej) to wyjątkowo cenne źródło naturalnej witaminy C oraz wapnia, witamin i soli mineralnych.
 Przyspiesza on przemianę materii, zmniejsza wchłanianie w jelitach,

 działa wzmacniająco na wątrobę i oczyszcza organizm.
 W afrykańskiej medycynie ludowej przypisuje się mu działanie antybakteryjne i moczopędne, dzięki czemu zapobiega zastojom wody w organizmie.

 Ketmia bagienna ,hibiskus bagienny (Hibiscus moscheutos) - 

jest gatunkiem rośliny kwitnącej z rodziny malwowate(Malvaceae).
Bylina ze wschodniej części Ameryki Północnej,

 gdzie rośnie od Meksyku po południową Kanadę.
Rośnie na żyznych, podmokłych,

często organicznych glebach w dolinach rzecznych.
Istnieją w przyrodzie  w licznych formach, 

a płatki koloru wahają się od czystej bieli do głębokiej róży,
 a większość z nich głębokim bordowym  albo cieniowane dwoma kolorami.
Uprawiany gatunek lub hybrydy mogą być używane w ogrodach bagiennych.

 Hibiscus 'Berrylicious'
Ketmia 'Berrylicious'
Bylina o sztywnych pędach, osiągająca ok. 1,5 m wysokości.
 Liście bardzo duże, jasnozielone, piłkowane, na długich ogonkach.
 Kwiaty bardzo duże, do 20 cm średnicy, ciemnoróżowe, 

u nasady płatków czerwone z białymi pręcikami.
 Pojedyncze kwiaty kwitną 2-3 dni. Kwitnie od połowy lata do jesieni.
Nasiona dość duże, okrągławe.
Części nadziemne całkowicie zamierają zimą (pędy należy ściąć nieco nad ziemią).
 Wiosną rozpoczyna wegetację bardzo późno, u progu lata, pędy.

Hibiscus 'Midnight Marvel'
ketmia 'Midnight Marvel'
Krzew o bardzo efektownych kwiatach.
Pokrój wyprostowany, pędy sztywne nieco rozchylające się na boki.
 Liście duże trójklapowe lub rzadziej eliptyczne, purpurowe.
 Kwiaty bardzo duże, średnicy do 25 cm, pojedyncze,

 ciemnoczerwone, pięciopłatkowe.
 Płatki zachodzące głęboko na siebie z wyraźnie odznaczającymi się nerwami.
 Rozpoczyna kwitnienie w czerwcu i kwitnie aż do września.
 W naszych warunkach klimatycznych roślina ma raczej status byliny

 ze zdrewniałymi pędami w dolnej części.

Dobrze rośnie na glebach żyznych, próchnicznych,

 stanowiskach słonecznych lub lekko ocienionych.
 Roślina tolerancyjna co do rodzaju podłoża, 

ale lepiej rośnie w podłożu żyznym, przepuszczalnym,
 umiarkowanie wilgotnym, o odczynie obojętnym lub lekko kwaśnym.
Jest mrozoodporny,

 lecz wskazane jest późną jesienią zaschnięte pędy przyciąć 

tuż przy ziemi i wyściółkować korą lub liśćmi.
Wczesną wiosną jeszcze przed ruszeniem wegetacji możemy

 przystąpić do przycinania krzewu.
 Roślina dobrze to znosi.

 Młodą roślinę możemy ukształtować w postać drzewka.
Polecany do ogrodów przydomowych.

 Pozdrawiam...mimo niepogody życzę dobrego dnia:-).