Naradka rojnikowata

Naradka (Androsace) – 

rodzaj roślin należący do rodziny pierwiosnkowatych.
Obejmuje ok. 100 gatunków występujących głównie na półkuli północnej 

w rejonach o chłodniejszym klimacie.
 Najwięcej jest ich w rejonie Himalajów i w Chinach,

 w Europie rosną 22 gatunki (w tym 4 rodzime w Polsce).
Zasiedlają zwykle murawy i tereny skaliste w górach, także widne lasy.

 Niewielkie rośliny jednoroczne lub byliny osiągające do 10 cm wysokości,

 często tworzące gęste kępki.
Liście :ogonkowe lub siedzące, tworzą zwykle przyziemną rozetę.
Kwiaty: pięciokrotne,

 osadzone na krótkich szypułkach wyrastają pojedynczo lub w baldachach.
 Działki kielicha zrośnięte.
Płatki korony u nasady zrośnięte w krótką rurkę, na końcach zaokrąglone, 

przy gardzieli rurki korony z pierścieniem łusek.
 Płatki barwy białej, różowej lub czerwonej.
 Pręcików jest 5, równej długości, są zamknięte w rurce korony.
 Zalążnia jednokomorowa z pojedynczą szyjką słupka.
Owoce: kulistawe torebki zawierające od jednego do wielu nasion.

Gatunki występujące w stanie dzikim w Polsce:

• naradka mlecznobiała (Androsace lactea) -

roślina tatrzańska, bylina-kwitnie od czerwca do sierpnia

• naradka północna (Androsace septentrionalis) - 

roślina jednoroczna, kwitnie od maja do czerwca

• naradka tępolistna (Androsace obtusifolia) -

bylina (gatunek narażony na wyginięcie) - kwitnie od czerwca do sierpnia

•  naradka włosista ( Androsace chamaejasme) - 

bylina(roślina tatrzańska) - kwitnie od czerwca do sierpnia

  Liczne gatunki uprawiane są jako rośliny ozdobne.

 Naradka rojnikowata (Androsace sempervivoides) - 

rodzaj roślin należący do rodziny pierwiosnkowatych.
Drobna bylina wysokogórska, tworzy niewielkie,

 płaskie poduchy z małych (średnicy 1,5–2,5 cm) rozetek.
 Liście jajowato - podługowate do łopatkowatych 

na wierzchołkach są zaokrąglone,

 z ostrym końcem, zimozielone.
 Pędy kwiatostanowe wys. do 7 cm, kwiaty różowe z żółtymi,

 potem czerwieniejącymi środkami, bardzo pachnące.
Kwitnie od maja do czerwca.

 Zimozielona roślina do sadzenia w ogrodzie skalnym.
 Należy uprawiać w miejscu słonecznym, na glebie bardzo przepuszczalnej,

 piaszczystej, raczej wapiennej.

  Pozdrawiam ciepło...miłego weekendu życzę:)

Sasanka zwyczajna

Sasanka zwyczajna (Pulsatilla vulgaris) –

 gatunek rośliny należący do rodziny jaskrowatych.
Bylina naturalnie występująca w Europie, od południowej Anglii i Skandynawii,

 po Ukrainę.
W Europie zachodniej siedliskiem są suche murawy, na nasłonecznionych stokach wzgórz.
Na północno-wschodnim krańcu zasięgu rośnie także w widnych borach sosnowych.
 W Polsce dawniej rosła na kilku stanowiskach w Wielkopolsce i Wyżynie Lubelskiej,
 ale obecnie uważana jest za gatunek u nas wymarły,

 wpisany od Polskiej czerwonej księgi roślin.
Na naturalnych stanowiskach sasanka zwyczajna preferuje gleby suche,
piaszczyste lub gliniaste z dużym udziałem frakcji kamieni i żwiru,

 o odczynie od obojętnego do kwaśnego.

Sasanka - termin kwitnienia przypada ( w zależności od rejonu kraju)

 od końca marca do końca maja.
Cechą charakterystyczną tej  rośliny,jest gruby kożuszek białych włosków, 

okrywających najmłodsze pędy, liście i pąki.
 Nawet płatki kwiatów są od zewnątrz całe kosmate.
 Wszystko to po to, by zabezpieczyć roślinę przed mroźnymi nocami.
Roślina zimuje w postaci podziemnego, czarnego, rozgałęzionego kłącza.
 Pierwsze z ziemi wyłaniają się proste łodygi zwieńczone pojedynczym

 pąkiem kwiatowym,
 otoczonym poniżej trzema delikatnymi, koronkowymi liśćmi podkwiatowymi.
 Najmłodsze łodygi, listki i pąki pokrywa grube, filcowate owłosienie.
 Z jednego kłącza wyrasta kilka, do kilkunastu łodyg, tworząc niskie, 

zwarte kępy, wysokie na 15 cm.
 Fioletowe kwiaty mają około 5 cm średnicy, są dzwonkowate, 

po rozwinięciu rozpostarte i skierowane ku górze.
 Składają się z zwykle z 6 lub 7 czerwonofioletowych działek okwiatu,

 z zewnątrz gęsto owłosionym.
 Środek kwiatu wypełnia kilkadziesiąt złocistożółtych pręcików,

 otaczających skupione w samym centrum słupki.
 Po przekwitnieniu z ziemi wyrastają długoogonkowe liście odziomkowe.
 Liście te są głęboko podzielone, pierzaste, podobne trochę do liści marchwi.
 Pędy kwiatostanowe wydłużają się ponad liście, do 40 cm wysokości,

 a na ich szczycie tworzą się bardzo ozdobne,
 puszyste owocostany, prawie identyczne jak u powojników.

Uprawiana jest zazwyczaj z nasion, dostępnych jest kilka odmian,

 różniących się barwą kwiatów,
 od różowych,białych, przez różne odcienie czerwieni,

 po barwę czerwono-fioletową lub karminowoczerwone.

Sasanka zwyczajna dobrze rośnie na glebie lekkiej, piaszczystej, najlepiej wapiennej.
 Wymaga stanowisk słonecznych.

 Rośliny tolerują suszę i są w pełni mrozoodporne.
Rosną zdrowo, nie są atakowane przez szkodniki i nie chorują.
 Sasanka nie jest gatunkiem długowiecznym, po kilku latach uprawy traci wigor i zanika.
 Dlatego rośliny warto co kilka lat wykopać, podzielić i posadzić w nowym miejscu.

  Sasanka zwyczajna jest rośliną trującą, ale także leczniczą.
 Ziele sasanki stosowano dawniej jako środek uspokajający.

Ciepłe pozdrowienia ... życząc dobrego nowego tygodnia:)