Barwinek pospolity

Barwinek pospolity (Vinca minor) –

 gatunek rośliny należący do rodziny toinowatych (Apocynaceae).
 Rośnie dziko w zachodniej, wschodniej, południowej i środkowej Europie.
 Jest jedynym gatunkiem barwinka występującym w Polsce

 w stanie dzikim (dość rzadko).
 W rozproszonych stanowiskach występuje niemal na całym niżu.
 W górach spotykany jest rzadziej.
  Rośnie w lasach liściastych. Doskonale znosi zacienienie.
 Przeważnie występuje na żyznych, zasobnych w wapń i kwaśnych glebach,

 o odczynie pH 4,9-6,5).
 Często tworzy zwarte łany.
 Cała roślina jest lekko trująca, rozmnaża się głównie wegetatywnie.

Roślina wieloletnia, kwitnie od marca do maja.
 Kwiaty owadopylne, zapylane przez pszczoły i motyle.
Roślina objęta w Polsce częściową ochroną gatunkową.
 Zagrożona ze względu na swoje walory dekoracyjne.
 Często jest bowiem wykopywana ze stanowisk naturalnych

 do uprawy jako roślina ozdobna.
Jest również uprawiany jako roślina ozdobna.

Zimozielona, płożąca się roślina osiągająca wysokość do 20 cm.

O liściach skórzastych, ciemnozielonych, szeroko lancetowatych, do 5 cm długich.
Kwiaty niebieskie lub jasnofioletowe, obupłciowe,
 o średnicy około 2,5 cm, wyrastające pojedynczo w pachwinach liści. 

Barwinek pospolity jest niezwykle łatwy w uprawie. Szybko się rozrasta.
 Lubi miejsca cieniste, nie ma szczególnych wymagań dotyczących pielęgnacji.
 Najlepiej rośnie na  glebie żyznej i jednocześnie przepuszczalnej,
 dość wilgotnej, zakwaszonej, toleruje okresowe susze.
 Zupełnie pozbawiony słońca słabiej kwitnie.
 Jest w pełni odporny na wymarzanie.
Ze względu na jego tępo wzrostu i gęstość wykorzystuje się go do zapełnienia

 wolnych miejsc zamiast trawy.
Doskonale nadaje się na rabaty, obwódki, itp.
W uprawie znajduje się szereg kultywarów,
 z których każda charakteryzuje się niezwykłą barwą liści i kwiatów.

 Barwinek pospolity wykorzystywany jest jako surowiec leczniczy.
 Działa  rozkurczająco na naczynia krwionośne, obniża ciśnienie krwi,
 zwiększa odporność w stanach osłabienia.
Dawniej wierzono,

 że barwinek posiada czarodziejską moc i nazywany był fiołkiem czarownika.
 Gałązki barwinka od dawna były i są używane do dekoracji stołów na Wielkanoc.

 Z okazji zbliżających się Świąt !

Serdeczne życzenia mocy
w codziennym życiu,
nadziei
w chwilach trudnych,
mądrości,
która wskazuje drogę
oraz radości na każdy dzień.

Pozdrawiam serdecznie :-)))

Szczaw

Szczaw (Rumex ) – rodzaj roślin z rodziny
Obejmuje około 200 gatunków szeroko rozprzestrzenionych na całym świecie,
 zwłaszcza w strefach klimatu umiarkowanego.
 Rośliny z tego rodzaju bywają kłopotliwe do identyfikacji, gatunki są bardzo
do cech diagnostycznych niezbędnych do prawidłowego oznaczenia gatunków

 należą detale budowy kwiatów.
Występują na terenach ruderalnych, na brzegach wód,

 na terenach zalewowych zarówno nad rzekami,
 jak i wzdłuż wybrzeży morskich, na łąkach.
Niektóre gatunki są jadalne i wykorzystywane jako warzywo,
 zwłaszcza szczaw zwyczajny, ogrodowy i tarczolistny,
 inne gatunki są chwastami w uprawach lub wykorzystywane są leczniczo

 (np. szczaw kędzierzawy).

Szczaw zwyczajny (Rumex acetosa ) – gatunek rośliny z rodziny rdestowatych.
Występuje w całej Europie i umiarkowanych strefach Azji oraz Ameryki Północnej.
 Rozprzestrzenił się wraz z europejskim osadnictwem 

w Ameryce Południowej i Afryce.
 W Polsce gatunek pospolity w całym kraju.
 W Polsce pospolity na polanach, łąkach i przydrożach, 

spotykany jako chwast ruderalny.
 Rośnie na glebach żyznych, bogatych w azot (roślina azotolubna).
 Kwitnie od maja do czerwca. Nasiona rozsiewane są przez wiatr.

Roślina wieloletnia – 

(roślina żyjąca więcej niż dwa lata i zwykle 

wielokrotnie w tym czasie wytwarzająca nasiona).
Liście, odziomkowe na długich ogonkach jajowato-podługowate, 

górne liście siedzące.
Roślina dwupienna - 

( dwupiennymi nazywane są te rośliny, 

na których występują wyłącznie kwiaty męskie lub kwiaty żeńskie).
Kwiaty małe, jednopłciowe w luźnych, wąskich wiechach, czerwonawe.
 Okwiat składa się z 6 działek w dwóch okółkach.
 Kwiaty męskie mają 6 pręcików, których długie nitki zwisają na zewnątrz okwiatu,
 kwiaty żeńskie pojedynczy słupek z trójgraniastą zalążnią i trójdzielnym,

 pędzelkowatym znamieniem.
Owoc - trójgraniasty orzeszek z czarnym, błyszczącym nasieniem,
otoczony trzema skrzydełkami, które pełnią funkcję aparatu lotnego.
Posiada zimujące kłącze i mięsisty, głęboki korzeń palowy.

Szczaw ma małe wymagania cieplne, dobrze znosi wahania temperatur.
Najlepiej udaje się na glebach próchnicznych,wilgotnych, 

średnio zwięzłych, szybko nagrzewających się na wiosnę.
Uprawiać można z siewu wiosennego lub letniego wprost w do gruntu

 lub przez podział 2-3 letnich karp.
Zbiór można przeprowadzać wielokrotnie.

Częścią jadalną są blaszki liściowe stosowane do przyrządzania

 zup,sosów oraz w przemyśle przetwórczym.
Zawiera białko, żelazo, witaminy:
C, B1, B2, PP, karoten oraz kwas szczawiowy.
Ogonki liściowe zawierają go więcej dlatego powinny być odrzucane

 jako nie nadające się do konsumpcji.

Szczaw znajdziemy i na łące i w ogrodzie.
 Ten pierwszy jest bardziej kwaśny, drugi łagodniejszy i soczystszy.
Ach ten szczaw...jadać najlepiej wczesną wiosną.
Zajadając się szczawiem, nie należy zapominać też o tym,

 że zawiera on dużo kwasu szczawiowego,
 który – jeśli jest go w naszym organizmie za dużo – zaczyna wypłukiwać zeń wapń i „produkować” nierozpuszczalne kryształki szczawianu wapnia.
 Kwas ten może sprawić, że zaczniemy odczuwać ból w stawach i nerkach.
 Ponadto może doprowadzić do zahamowania wzrostu dzieci,

 jeśli te spożywają go w zbyt dużych ilościach.

Szczaw 'Belwilski'- 

Odmiana wolniej rosnąca i później wybijająca w pędy nasienne.
Liście duże, szerokie, faliste, barwy jasnozielonej.
Może pozostawać na jednym miejscu 3-4 lata.

Szczaw jest świetnym dodatkiem do zup,

 sałatek, surówek, kanapek, sosów, past, omletów.
 Wybornie smakuje z rybami i mięsem (zwłaszcza z grilla).
 Najbardziej znana jest jednak zupa szczawiowa –

 tradycyjna potrawa w polskiej kuchni,
 choć przyrządza się ją również w innych krajach Europy Wschodniej.

Liściem wywabia się plamy z rdzy, pleśni i atramentu,

 usuwa zabrudzenia z pościeli, wikliny i srebra.

Pozdrawiam...pozytywnego nastawienia na dzień dobry w nowym tygodniu:))